Er is vastgesteld dat uw hond lijdt aan de ziekte van Cushing (hyperadrenocorticisme). De symptomen ontstaan door een teveel aan het bijnierschorshormoon cortisol in het bloed van uw hond.

Bij gezonde honden produceert de bijnierschors onder normale omstandigheden een kleine hoeveelheid cortisol. In tijden van stress geeft de hypofyse in de hersenen door middel van het hormoon ACTH aan de bijnier opdracht om méér cortisol te gaan produceren.
Cortisol zorgt ervoor dat dieren beter bestand zijn tegen stress-situaties.
Als de bijnier voldoende cortisol heeft geproduceerd wordt de afgifte van ACTH geremd en op die manier ook de produktie van cortisol (negatief feed-back systeem)

Een teveel aan cortisol bij de ziekte van Cushing kan op twee manieren ontstaan:

1. Door een tumortje aan de hypofyse wordt er teveel ACTH gemaakt en worden daardoor de bijnieren aangezet tot de produktie van veel te veel cortisol . Dit soort tumortjes laten zich veel minder goed remmen door het negatieve feed-back systeem dan de normale hypofyse. De tumortjes zijn goedaardig en geven nauwelijks problemen in de hersenen, maar veroorzaken dus wel de symptomen van de ziekte van Cushing.

2. Door een tumor aan de bijnierschors wordt er direct teveel cortisol geproduceerd. Deze tumor trekt zich niets aan van de hypofyse dus het negatieve feed-back systeem werkt niet.

De symptomen van de ziekte van Cushing zijn onder andere:

- veel drinken en veel plassen
- toegenomen buikomvang
- afgenomen bespiering
- kaalheid of dunne vacht
- sloomheid
- toegenomen eetlust

Deze symptomen en ook afwijkingen in het bloedbeeld kunnen de ziekte van Cushing doen vermoeden, maar de uiteindelijke diagnose wordt meestal gesteld door middel van een urinetest. Deze test wordt door de eigenaar zelf uitgevoerd. Hij vangt daarvoor van twee opéénvolgende dagen ochtendurine op. Op de tweede dag krijgt de hond tabletten (dexamethason, een op cortisol lijkende medicijn) ingegeven, waarna op de derde dag weer een monster ochtendurine wordt opgevangen. Deze drie monsters worden vervolgens naar het laboratorium gestuurd. In de urine wordt de hoeveelheid cortisol bepaalt. Als de eerste twee monsters duidelijk teveel cortisol bevatten is bewezen dat de hond lijdt aan de ziekte van Cushing. Als het derde monster duidelijk minder cortisol bevat is aangetoond dat het negatieve feed-back systeem nog wel (enigszins) werkt. Deze honden hebben een "hypofyse-afhankelijke Cushing", waarbij de oorzaak dus het hypofysetumortje is (1).
Is de hoeveelheid cortisol in het derde monster niet lager, dan is meer onderzoek nodig om tot een definitieve diagnose te komen.

De behandeling van de ziekte van Cushing is afhankelijk van de oorzaak.

Als de hond lijdt aan een bijnierschorstumor (2) is de enige oplossing om deze te verwijderen. De bijnier is niet eenvoudig te bereiken en ligt bovendien in de buurt van grote bloedvaten. Daarom is dit een ingrijpende operatie die door een dierenarts-specialist wordt uitgevoerd.

Als de oorzaak van de ziekte van Cushing een tumortje aan de hypofyse (1) is dan zijn er meerder opties.

1. hypofysectomie - dit is het verwijderen van de gehele hypofyse, ook een ingrijpende operatie. Met deze ingreep zijn de problemen van de ziekte van Cushing opgelost maar omdat de hypofyse nog meer organen aanstuurt, moeten patienten waarbij de hypofyse is verwijderd levenslang medicijnen slikken.

2. Lysodren - met Lysodren wordt de bijnierschors definitief kapot gemaakt. De hypofyse maakt nog steeds teveel ACTH maar deze heeft geen effect meer. Vervolgens krijgt de hond cortisol-tabletten in de juiste dosering (levenslang). Daarnaast moeten ook andere medicijnen (levenslang) gegeven worden omdat de bijnierschors meer functies heeft dan alleen de produktie van corstisol. Lysodren is erg duur en vooral voor grote honden is deze behandeling dus behoorlijk prijzig.
De behandeling met Lysodren wordt steeds meer vervangen door de volgende therapie.

3. Trilostane - met Trilostane wordt de produktie van cortisol in de bijnier geremd. De bedoeling is dat de hond zoveel van dit medicijn krijgt dat hij een normale hoeveelheid cortisol produceert en de klachten verdwijnen. De dosering is per patient verschillend en moet door middel van bloedtesten worden bepaald. Trilostane is een vrij duur medicijn.

Welke therapie gekozen wordt hangt af van meerdere factoren, zoals bv, de leeftijd van de hond, zijn algemene toestand en de kosten.